Ik ben dol op tuinieren en op bloemen. Ik vind het elk voorjaar weer een feest om, zodra het ook maar een beetje mooi weer is, de tuin in te gaan. De dode bloemen van de struiken af te plukken, de bladeren op te ruimen en om te zien wat er alweer in de knop staat en niet kan wachten om te gaan bloeien. Elk jaar kijk ik dan welke planten ik moet verplaatsen omdat ze op een ander plekje beter tot hun recht komen. Waar er eventueel nog ruimte is voor nieuwe planten, zodat mijn tuin nog mooier wordt. Ik kan er gedurende de maanden die volgen ontzettend van genieten om te zien hoe ze om de beurt gaan bloeien en het samen een mooi geheel vormt.

Ik vertelde dit verhaal laatst tijdens een leiderschap bijeenkomst, omdat dit verhaal zoveel zegt over mij, over wat ik belangrijk vind. De parallel met het werk dat ik doe, is voor mij zo duidelijk. Hoe mooi is het als mensen meer tot hun recht komen binnen hun werk? Dat ze kunnen stralen en zich kunnen ontwikkelen. Dat ze even in het zonnetje worden gezet. Of dat ze in de schaduw mogen staan als dat hun helpt om zo hun wortels nog verder te verstevigen. Dat je elke keer opnieuw naar ze kijkt en met ze praat en luistert om te weten wat ze nodig hebben, keer op keer.

Je kan zo veel halen uit verhalen van mensen, over wat ze drijft, wat ze motiveert en ook wat ze frustreert. Vaak in de waan van de dag en de resultaten die we moeten halen, hebben we echter niet altijd de tijd om echt met elkaar in gesprek te zijn. Terwijl dit zo belangrijk is in leiderschap, echt contact, om te weten wat er speelt en wat iemand nodig heeft om zijn beste zelf te kunnen zijn.

Wij helpen om de verhalen boven tafel te krijgen, om inzichten te hebben in de drijfveren, motivaties en frustraties. Zodat je met het leiderschap hieraan kan gaan werken binnen jouw organisatie. En ook hoe ze het vast kunnen blijven houden en welke handvatten hun daarbij kunnen helpen, zodat ook zij kunnen groeien en bloeien.