Vorige week vrijdag was het weer zover, de jaarlijkse sponsorloop in het kader van de Koningsspelen. Alle leerlingen van de school van mijn dochters gingen in het Oosterpark in Amsterdam rondjes lopen voor het goede doel, dit jaar het Liliane Fonds. Het Liliane Fonds steunt gehandicapte kinderen in ontwikkelingslanden om “zo volledig mogelijk mee te kunnen doen” – bijvoorbeeld ook met sporten. De kinderen waren zeer gemotiveerd om zich in te zetten voor dit doel, mede omdat ze in de gymlessen voorafgaand aan de sponsorloop op speelse wijze hadden “ervaren” hoe het is om gehandicapt te zijn. De gymleerkracht had ze dus al goed betrokken bij het “hogere doel” ☺.

Als hulpouder bij de sponsorloop was mijn rol om halverwege het rondje te voorkomen dat kinderen de verkeerde afslag in het park zouden nemen. Wij stonden bij de 300 meter paal, net na een stukje met veel struiken en bomen. De kinderen hadden vooraf geoefend en serieuze instructies meegekregen van de gymleerkracht: begin nou rustig aan, dan kun je altijd daarna nog versnellen. Maar in het heetst van de strijd willen kinderen die tips nog wel eens vergeten ☺. Sommige kinderen kwamen soepel voorbij rennen. Anderen waren al helemaal uitgeput na de eerste 300 meter en weer anderen waanden zich onbespied achter de struiken en kwamen rustig aanlopen.

Natuurlijk stonden wij daar ook om de kinderen aan te moedigen, en het volgende viel mij op:

  • Een hand ophouden voor een high five, maakte dat lopende kinderen weer begonnen te rennen om ons een high five te geven en dat ze ook bleven rennen.
  • Persoonlijk maken van de aanmoediging door de namen van de kinderen te noemen zorgde sowieso voor een lach op hun gezicht, positieve energie en vaak ook voor een lichte versnelling.
  • Als we riepen “wow, wat ga jij hard, wat loop jij snel, wat doe je het goed”, dan zagen we de kinderen net nog iets hoger opspringen tijdens het rennen en liepen ze echt sneller door dan daarvoor. Dit gold zowel voor de kinderen die al moe voorbij sjokten als voor de kinderen die nog volop energie hadden. En zowel voor de jongere kinderen als de oudere kinderen.
  • Echter, als we sommige wandelaars uit de bovenbouw aanmoedigden met “dat kan toch wel iets sneller”, dan kregen we een weerwoord of een veelzeggende blik terug, maar gingen ze niet sneller lopen, eerder het tegenovergestelde. De high five daarentegen toverde ook bij hen wel een oprecht vrolijke lach op het gezicht.
  • Tenslotte viel het ons op dat zelfs de grotere jongens en meisjes die met gemak 12 minuten op tempo door bleven rennen, de hoogvliegers, graag een kleine omweg maakten om die high five te ontvangen. Blijkbaar gold ook voor hen dat dat toch de moeite waard was.

Natuurlijk hebben vele onderzoeken al uitgewezen dat positieve waardering, aanmoediging en complimenten directe impact hebben op prestaties. Op onze website hebben wij een filmpje staan met een mooi experiment van Victor Mids over de kracht van positiviteit, absoluut de moeite van het kijken waard. Toch was ik zelf tijdens de sponsorloop wederom onder de indruk van de directe impact die positieve waardering en aanmoediging heeft op kinderen.

Wat zien wij in het bedrijfsleven? Heel veel aandacht en focus op het correct geven van feedback of “feedforward”. Benoemen wat je observeert bij de ander, welke impact dat op jou heeft, wat je dan denkt, voelt en doet en hoe je het anders zou willen zien. En een compliment? Die komt vaak niet verder dan een “well done” of “dankjewel, goed gedaan”- vaak nog via de mail. Ik heb me zelf daar ook regelmatig schuldig aan gemaakt en ik heb het regelmatig zelf ondervonden. Maar een welgemeend “well done” laat de ontvanger met veel vragen en onduidelijkheden achter. “Wat heb ik dan goed gedaan? Was ik op tijd voor de deadline? Heb ik de goede plaatjes gebruikt? Heb ik precies gedaan wat je verwachtte? Of heb ik zelfs meer toegevoegd van mijn eigen visie en creativiteit en waardeer je dat? Kortom: welk gedrag waardeer je en wil je dat ik nog meer laat zien?”.

Moraal van dit verhaal: geef meer complimenten, aan iedereen – zowel aan de hoogvliegers als aan degenen die moeite hebben mee te komen. Maak complimenten persoonlijk en specifiek. Moedig mensen aan, motiveer en waardeer ze positief en ervaar zelf welke positieve impact dat heeft op de mensen om je heen en de wereld waarin zij leven. Want zoals Saskia Wessels (mijn hartsvriendin en business partner) altijd zegt “als je wilt dat mensen vliegen, moet je ze vleugels geven”.

Geef jij voldoende aandacht en waardering aan je mensen? Zie jij hun talenten en kwaliteiten en hoe ze die (nog meer) kunnen inzetten in hun rol? Wil je zelf de kracht van complimenten ervaren en ervoor zorgen dat het aanstekelijk gaat werken op je directe omgeving? Neem contact met ons op of laat je inspireren op onze website www.whenpurposemeetspeople.nl